Tripje Nederland

Toen het duidelijk werd dat Ingrid hulp nodig had rond haar verhuizing naar Doorn, besloten Gerard en Margreet dat ik een paar dagen zou helpen. Natuurlijk waren er de nodige dingen thuis te regelen, maar dat was snel gepiept. Dank aan Gerard die een extra nachtje thuis bleef, vrienden die hielpen om de meiden 2 nachtjes bij hun in huis op te vangen, Margreet’s cursus die een avond zonder haar leiding kon,  en niet te vergeten de stoere zelfstandigheid van Anna, Karin en Lisa die de zorg voor de dieren en het huis op zich namen.

Zaterdag 9 maart kwam Ilse me op halen van het vliegveld en reed me naar het auto verhuurbedrijf op de Binckhorstlaan vlak bij haar huis. Vanuit hier, vergezeld van de eerste zak drop reed ik door naar Ingrid’s nieuwe thuis.

Naast het uitpakken van dozen, in en uit elkaar halen en verhuizen van Lundia kasten, het parkeren van de scoot mobiel! aansluiting van internet, ook tijd genomen voor een ontspannen lange wandeling en een nostalgisch ritje langs het Revius Lyceum, Kombos in Doorn en Wijk bij Duurstede en een kijkje bij Hans’ nieuwe woonplek. Ik had graag nog veel meer willen doen bij Ingrid maar een begin was gemaakt en nu moest er ondermeer gewacht worden op de technische dienst die verscheidinge dingen zou komen bevestigen aan de muur.

Maandagavond vertrok ik naar Ilse waar we dinsdag ochtend wakker werden in een koude, gure witte wereld. We brachten de dag door in de dierentuin waar vooral de schildpadden en leeuwen grote indruk maakten. En natuurlijk ontdekte ik een keuken (zie foto’s :), grote emmers gevuld met sla en fruit voor de apen, zichtbaar door hoog raam.

Woensdag naar m’n ouders in Friesland. Ik had de auto weer ingeleverd en Ilse bracht me naar het station waar ik het voor elkaar kreeg om 4 uur te reizen naar een plek die ook in 2.5 uur bereikt kan worden. Ik was duidelijk niet meer zo handig in het openbaar vervoer, maar kreeg wel waar voor m’n geld en zag bekende plekjes langskomen zoals Utrecht, Amersfoort en toen Heerenveen.

Donderdag kwam Ilse ook en hebben we fijn gewandeld en zijn uit eten geweest, alwaar naar Ilse mij weer meenam naar huis.

De volgende ochtend was het al weer vroeg tijd om naar huis te vertrekken.Verscheidene zakken drop en kleinigheden voor de thuisblijvers en een  zwaar hart  verzwaarden mijn koffer en gemoed.  Dank jullie wel, en tot de volgende keer. Dan hoop ik meer van allen te zien, en ook diegenen die ik dit keer gemist heb.