Lieve familie,
Since 19 maart is Californie in “Shelter in Place”. Wat dat inhoudt is zoveel mogelijk thuis blijven en alleen voor essentiele trips mag je de deur uit. Vele adviezen over hoe je huis schoon te houden, handen te wassen en hoe voor jezelf te zorgen in de krant, de radio en op tv. Dagelijks nieuws over hoeveel slachtoffers ziek geworden zijn van het virus. Dit zijn cijfers die veel te laag zijn, blijkt al gauw. De Verenigde Staten komt vele testen, en beveiligings materiaal tekort.
Voor mij betekende “Shelter in Place” dagelijks naar de kliniek rijden, creatief nadenken over hoe ik m’n werk kan uitvoeren, en dagelijkse emails doorlezen van onze medical director en hoofd van personeels zaken. Ik word een essentiele werker genoemd.
Mijn werk bestond altijd uit veel contact met veel mensen, in groepen, of in m’n kleine kantoortje, en soms samen sporten met patienten of andere werknemers. Hoe het werken eruit ziet is erg anders intussen. Ik bel of zoom met m’n patienten die thuis zitten, denk met ze mee als het gaat om boodschappen doen, om doelen en een dagbesteding te bedenken en luister wanneer ze het moeilijk hebben. Het wegen van mensen die in de weight loss support group zitten is niet meer mogelijk. Sommigen hebben een weegschaal, maar ik hoor er weinig over of ze aankomen, verliezen of op gewicht blijven. Hetzelfde geldt voor de diabetes preventie groep, ik word niet meer op de hoogte gehouden over hoeveel minuten per week ze bewegen en hoe hun gewicht veranderd of hetzelfde blijft. We hebben contact op gezette tijden met behulp van een conference lijn. We bellen allemaal in naar een bepaald telefoon nr en kunnen dan met elkaar spreken. Soms praat iedereen tegelijk, soms is iedereen stil. We leren snel.
Ben ik een essentiele werker? Ik red geen levens, ik doe geen testen om te bepalen of mensen besmet zijn geraakt… Ik werk ergens op de achtergrond en luister naar mensen die proberen met deze nieuwe wereld om te gaan. Ik probeer de mensen met wie ik al in contact was iets te geven om naar uit te kijken, een wekelijkse conference call, een wekelijkse zoom afspraak, een doel om naar toe te werken en 1 keer een filmpje met sport oefeningen. En sinds een paar weken nu ook gesprekken met zwangere vrouwen over gezonde voeding. Babies worden nog steeds gemaakt.
Terwijl 3 van mijn directe collegas ineens zonder werk kwamen te zitten werd ik drukker. Drie van m’n directe collegas zijn thuis met hun gezin terwijl ze proberen hun kinderen te helpen met online onderwijs of hun partner te ondersteunen die het allemaal te veel wordt. Andere teams werken gedeeltelijk thuis en bij de kliniek. Velen werken minder uren, en de tandarts afdeling ligt zo goed als stil
