Ik ben altijd iemand geweest die graag iets nieuws begint. Het vormt een uitdaging, het is spannend en soms vormt het een afleiding van andere zaken die dan even op de achtergrond raken. Maar met iets nieuws beginnen komt ook het fenomeen: hoe maak je iets af? Dat is een vraag die mij nog weleens wat onzekerheid brengt. Kan ik afmaken wat ik begin? Er zijn bijvoorbeeld een aantal studies geweest waar ik met goede moed aan begon, maar ook weer opgaf. Vaak met goede redenen, maar ook met een gevoel van teleurstelling.
Nu tijdens deze ingewikkelde tijd van het Corona virus, lees ik dat het belangrijk is om een langduring project te beginnen of mee bezig te zijn.
Wat zijn mijn projecten op dit moment?
Baby mutsjes
Ik ben baby mutsjes aan het breien. Baby mutsjes voor babies die te vroeg geboren zijn. Ik gebruik restjes wol en ik heb een adres waar ik ze naar toe kan sturen voor distributie naar ziekenhuizen in de buurt. Ook heb ik adviezen wat betreft de grootte van de mutsjes. Al sinds dat Karin en Lisa geboren zijn wil ik iets terug doen vanwege de geweldige hulp die we destijds in het ziekenhuis hebben ontvangen. Het breien is een klein onderdeel van het iets terug willen doen. Het breien doe ik terwijl we ‘s avonds tv kijken. Dat brengt me bij het volgende onderwerp: tv series. Aanraden kan ik Marvelous mrs. Maisel, Madam Secretary en als je een ziekenhuis serie wil: Greys Anatomy, wel een beetje soap-achtig hoor 🙂
Pathstar
In January 2019 begon ik met een project dat nu bijna af is. Het Pathstar project. Vanaf January 2019 begon ik meer tijd aan sporten te besteden om me voor te bereiden op een zwem event dat uiteindelijk in October plaats vond. Ik begon met hardlopen en voegde daaraan toe fietsen en zwemmen. Vooral het zwemmen gaf veel voldoening. Ik lette meer op m’n eetgewoonten en kreeg in juni 2019 hulp van een coach, het laatste onderdeel wat ik dit jaar in juni zal afronden. In april dit jaar zou ik mee doen aan een triathlon, die ging helaas niet door. Ik ben afgevallen en voel me een stuk gezonder. ookal is het sporten op dit moment een heel stuk verminderd. Ik geef Corona de schuld en probeer erop te vertrouwen dat het weer terug zal komen. Het sporten en gezonde eten voelen als iets wat mij bij hoort.
Ik hoop dat ik m’n vrienden en medezwemmers nog een keertje op kan zoeken in South Dakota, maar niemand weet wanneer dat mogelijk is. De reservation heeft zich afgesloten van de rest van de staat om besmetting door het Coronovirus te verminderen, en dus kan ik er ook niet naar toe. Ik denk dat jullie hier wel een aantal foto’s van gezien hebben. Maar hier nog even de highlights:
Tuinieren
De moestuin is al jaren een project dat sommige jaren meer aandacht krijgt dan andere jaren. Dit jaar krijgt het meer aandacht. Ik koos het o.a. als een project toen er veel spanning op het werk ontstond door het Corona virus. We kregen het advies op het werk om gericht aan self-care te werken. Iets wat ons ontspanning kon geven tijdens alle onrust rondom het virus. Ik koos hardlopen en de tuin. Inmiddels zit er een fijn ritme in, wat de tuin betreft. De afgelopen maanden ging ik naar buiten na onze avond maaltijd en in het weekend om de grond te bewerken, te voeden, zaden te zaaien, die ik dan weer begoot met water uit de watertonnen. Inmiddels is er vanalles omhoog gekomen en het geeft me veel voldoening. Ik kijk er naar uit om van eigen tuin te kunnen eten.
Anna heeft deze tweede moestuin destijds (2018) gebouwd op het laatste stukje gras wat we nog hadden.
Voedings-demonstratie
Een lang gewenst project wat nu eindelijk ook op gang lijkt te komen… een food-demo. Camera vrees, ingewikkelde voorbereiding om het er goed uit te laten zien, het idee dat ik er alleen voor stond, vanalles hield me tegen. Maar recentelijk vroeg onze medical director erom en nu is de eerste uitgevoerd. Het viel erg mee en ik kreeg hulp van andere afdelingen binnen de kliniek. Gelijk volgen er nu ideeen over opvolgers. De kop is eraf!
Toekomst dromen
De voorbereiding voor een mogelijk volgend project komt eraan. Ik ben een nieuwe opleiding aan het onderzoeken. Ik ben aan het onderzoeken of ik een licensed counselor wil worden. Ik wil er nog niet teveel over zeggen en ik vind het dood eng om het op te schrijven, want dan lijkt het echt. Weet dat het nog in de baby schoenen staat en het nog alle kanten op kan. Wat ik intussen wel heb ik geleerd is dat behalve beginnen, de weg er doorheen en het afmaken ook erg belangrijk zijn. Dus dit vergt voorbereiding en daar ben ik mee bezig. Een volgende keer mogelijk meer.
