Een van m’n taken die ik vaker doe dan voorheen heet: Drive thru A1c. A1c komt van het woord Hemoglobin A1c. Dit staat voor een test die gebeurd met behulp van een druppel bloed waarmee het gemiddelde bloedsuiker gehalte van de afgelopen 3 maanden gemeten kan worden. Het geeft een indicatie over hoe hoog iemands bloedsuikers zijn en of er veranderingen aangebracht moet worden in de hoeveelheid medicijn, carbohydraten, lichamelijke activiteit, of gewicht dat iemand heeft. Dit is een test die onze kliniek elke 3 maanden aanbiedt aan onze patienten met diabetes mellitus.
Voor COVID deed ik dit voor patienten bij onze tandarts afdeling. Dit was voor mensen zonder diabetes mellitus. Eerst werden mensen een test aangeboden op papier waar vragen gesteld werden die het risico helpen inschatten op het ontwikkelen van diabetes mellitus, en vervolgens werd de hemoglobin A1c aangeboden om het risico met meer zekerheid te kunnen bepalen. Maar door COVID zien we nauwelijks meer patienten bij de tandarts. Wel hebben onze dokters nog steeds deze informatie nodig van onze patienten met diabetes mellitus. Met als gevolg dat ik vaak die testen uitvoer voor de doctoren.
Dit is hoe dat gaat: een patient komt aan bij de kliniek en belt de receptionisten. Deze laat mij weten dat er iemand is en wat voor merk en kleur auto ze hebben. Ik was m’n handen, doe handschoenen aan, een chirurgen masker voor, een speciale bril op, en ik neem een doosje met m’n spullen naar buiten. Tegen de tijd dat ik buiten kom zoek ik naar de juiste kleur auto, ik vergeet het merk nog weleens en vervolgens vraag de bestuurder naar zijn/haar naam. Na de bevestiging vertel ik wat ik ga doen en neem ik een druppeltje bloed af en doe dit in een cartridge dat eenmaal binnen, in een machine gaat. De machine maakt een boel piepgeluiden en na een minuutje of 2 is het resultaat duidelijk. Ik bel de patient met het resultaat en laat het de dokter weten. Het is een van m’n weinige taken die me in aanraking brengt met andere mensen.
Een andere taak die ik erbij heb gekregen is het helpen van de door greeters. De door greeters zijn de mondhygienisten die zonder werk zitten op dit moment. Elk van hen werkt 1 a 2 dagen in de week als door greeter. Zij vragen elke employee en elke patient die binnen komt of ze klachten hebben die lijken op COVID-19. Hierna wordt hun temperatuur gemeten en krijgt iedereen, als ze geen klachten hebben, een masker, als ze er zelf al niet een dragen. Als ze klachten hebben worden ze vriendelijk verzocht weer naar buiten te gaan met een masker en instructies om de kliniek te bellen. Vervolgens worden die mensen getest als blijkt dat hun klachten inderdaad op COVID duiden. De mond hygienisten hebben vooral veel maskers nodig maar ook andere dingen, en soms hebben ze training nodig. En ik mag ze voorzien van hun voorraden en de trainingen doen. Toen ik net die taak begon liep ik constant achter en voelde me daar flink rot over. Nooit leken de door greeters genoeg maskers, temperatuur dopjes, disinfectant etc te hebben. Intussen weet ik waar ik de spullen moet halen en gaat het een stuk beter. De training lijkt soms bijna op m’n gewone baan als een lifestyle coach en dat voelt nu ook vertrouwd.
Hieronder een foto met bril en chirurgen masker.
